2006/Oct/14

หลังจากแพล่มพวกเราก็พยายามค้นหาไอ้เผือกอยู่พักใหญ่แต่ไม่มีวี่แววของไอ้เผือกเลย คนคัดท้ายบอกว่าน้ำไหลแรงมาก น้ำอาจจะพัดมันไปที่อื่นแล้ว เราพยายามค้นหาบริเวณไกล้เคียง แต่ไม่มีวี่แววไอ้เผือกเลย ลมเย็นพัดหวิว ทำให้บรรยากาศเศร้าลงไปอีก บรรยากาศในแพต่างจาก ตอนที่มีไอ้เผือกอยู่ราวฟ้ากับดิน บรรยากาศเงียบเหงาเข้าปกคลุม แพของเรา หลังจากที่ทุกคนขึ้นแพแต่ยังไม่มีวี่แวว ไอ้เผือก ไม่น่าเลยเนอะเห็นกันอยู่หลัดๆ แกท่าทางเป็นคนเฮฮา นะ พี่คนนั้นหนะ คนคัดท้ายพูดปลอบใจ ผม น้ำตาผมซึม นุ้ยนั่งฟุบหน้าร้องไห้ อยู่ข้างๆผม ผมจะบอกพ่อกับแม่เผือกยังไงดีนะ ผมเป็นคนชวนมันมาแท้ๆไม่น่าเลย ผมคิดในใจไม่แน่หรอกพี่ พี่เผือกอาจจะลอยตามน้ำไปติดฝั่งข้างหน้าแล้วก็ได้ พี่คนคัดท้าย พูดกับผม แต่ว่ามันไม่น่า จะไปไกลขนาดนั้นนี่พี่ พวกเราก็พยายามหาแถวนั้นดูแล้วนี่นา ผมพูดซึมๆ

เสียงจักจั่นเรไรเริ่มร้อง บรรยากาศยามเย็นเริ่มปกคลุมไปทั่ว เราล่องแพมาเรื่อยๆ ผ่านมาตามทางก็พยายามถามแพข้างหน้าว่ามีใครเห็นไอ้เผือกรึปล่าว แต่ว่าไม่มีใครเห็นเลย แพมาสุดปลายทางตรงที่มีน้ำตื้น พี่ที่เป็นสตาฟ รีบวิ่งละล่ำละลักเข้ามาถาม ผม ทั้งที่แพของเรายังไม่ทันจอด แพน้องล่มเหรอ ครับพี่ ผมตอบเนือยๆ แล้วเป็นไรมั้ย พี่สตาฟถามด้วยน้ำเสียงแสดงความเป็นห่วง น้องผู้ชายในแพผมคนนึงไม่รู้หายไปไหน ไม่รู้พี่เห็นมั่งมั้ยครับ ไม่เห็นมีนี่ เอ้าพวกเรา มีใครเห็นน้องผู้ชายที่มาจากแพ พี่เค้ามั่ง พี่หนวด ตะโกนถาม ทีมงาน ทุกคนส่ายหน้า

แพน้องล่มตรงไหนเหรอน้อง พี่หนวดถามผม ตรงไหนนะพี่ ผมตะโกนถามพี่คัดท้ายต่อ ก็ตรงโค้งก้อนหินที่มีต้นไผ่ นั่นแหละ ครับ เฮ้ยจริงดิ พี่หนวดทำสีหน้า ตกใจ มีอะไรเหรอพี่ ผมถาม ก็ตรงนั้นเป็นน้ำลึกมากที่สุดของสายนี้หนะซี ปีทีแล้วก็มีคนมาหายไปตรงนั้นเหมือนกัน ผมใจหาย ขนตามแขนลุกขึ้นมาทันที แล้วแบบนี้ต้องทำยังไงพี่ พี่ช่วยกลับไปค้นหา แถวนั้นอีกได้มั้ยพี่ ได้สิ เดี๋ยวน้องรอเดี๋ยวนะ เฮ้ย สิน เอ็งพาคนไปค้นหาคนแถวนั้นช่วยน้องเค้าหาหน่อย พี่หนวดตะโกนบอกชายท่าทางกำยำคนนึง เอ้ามึงพาไปไอ้เวียง พี่สินตะโกนบอกคนคัดท้ายแพผม ซึ่งผมก็เพิ่งรู้ว่าเค้าชื่อเวียงก็ตอนนี้ พี่สินกับพี่เวียง และชายสี่ห้าคน เดินเข้ามารวมกลุ่ม กันที่ ฝั่งตรงที่เอาแพขึ้น เดี๋ยวเอารถไปจอดให้ไกล้ที่สุดแล้วเดินไปแล้วกัน ไม่งั้นจะเสียเวลา พี่สินบอกกับทุกคน

ผมขอไปด้วยมั้ยพี่ ผม ถามได้ แต่ว่าไปดูเฉยๆนะ เพราะว่าถ้าลงไปหาในน้ำจะ อันตรายปล่าวๆ พี่สินพูดกับผมเบาๆ

พี่สิน ผม นุ้ย กับลูกน้องของพี่สินอีก 4 -5 คน พวกเราขึ้นรถกะบะ และขับมาตามทางแต่ว่าย้อนมาทางที่เราล่องแพมา ผมเพิ่งสังเกตุว่า มีทางเลียบกับคลองที่เราล่องแพกันมา ตลอดทางเพียงแต่บางที่จะไกล้ แต่บางที่จะไกล หน่อย ตรงนี้แหละครับพี่พีเวียง บอกพี่สินหลังจากรถกะบะหยุดแล้ว เราเดินจากถนนมาสักห้านาที ก็ถึงที่ที่แพเราล่ม เผือก ๆ ผมตะโกนเสียงดังเผื่อว่า มันติดอยู่ตามฝั่งแถวนั้น พี่เผือกๆ นุ้ยช่วยผมตะโกนเรียกอีกคนแต่ไร้วี่แวว เสียงตอบกลับมา เดี๋ยวพวกคุณสองคนรออยู่ตรงนี้นะ พี่สินบอก ครับพี่ ผมตอบ เดี๋ยวผมจะลองให้เด็กลงไปหาในน้ำ กับเดี๋ยวให้ข้ามไปฝั่งโน้น

ลองเดินหาเผื่อแกจะอยู่ฝั่งโน้น

พี่สินกับชายที่มาด้วยกัน แยกย้ายกันหา เผือก ด้วยความรวดเร็ว บางคนดำลงไปหาในน้ำ บางคนว่ายน้ำข้ามฝั่ง ไปอีกฝั่ง ขึ้นฝั่ง แล้วช่วยกันตะโกนเรียกเสียงดัง พวกเราก็ช่วยกันหาฝั่งนี้ละกัน นุ้ย ผมบอกกับนุ้ย เผือกๆ พี่เผือกๆ ผมกับนุ้ย ตะเบ็งเสียง พยายามตะโกนเรียก เผือกด้วยความหวัง ผ่านไปหลาย ชม ทีมค้นหากลับมา หาผมกับนุ้ยที่ ริมฝั่ง ไม่เจอเลยครับคุณ เสียง พี่สิน พูดเสียงอ่อยๆ ในน้ำก็ไม่มีพี่ ชายที่ลงไปหาในน้ำบอกพี่สิน ฝั่งโน้นก็ไม่มีเหมือนกัน

แล้วเราจะทำไงกันดีครับพี่ ผมถามพี่สิน เดี๋ยวเราไปแจ้งความที่โรงพักไว้ก่อนละกัน พี่สินพูดอ่อยๆ

ขณะที่รถกะบะวิ่งไปตามทาง ลมเย็นพัดเรื่อยๆ ปะทะใบหน้า บรรยากาศเงียบงันปกคลุมไปทั่ว ขณะที่ทุกอย่างเงียบ ความคิดผมก็แล่นไปตอนที่มี ไอ้เผือกอยู่ด้วย มันมักจะทำให้เราหัวเราะได้เสมอ ผมมักจะแซวมันว่า มุขของมันเป็นมุขควาย นี่มึงจะไปเลยเหรอเผือก ผมถามในขณะที่กำลังกลับบ้านวันหนึ่ง ไปเลยก็ไม่ถึงสิพี่ 55 มันหัวเราะชอบใจ เล่นมุขแบบนี้มึงไม่อายเค้าเหรอวะ ผมถาม ไม่เห็นเป้นไรเลยพี่ แค่ทำให้คนอื่นยิ้มได้ผม ก็มีความสุขแล้ว เค้าจะว่าผมว่าเล่นมุขเชย ๆ มุขยังไง ก็ขำ เหมือนกันแหละพี่ ผมเล่นมุขเลย นี่คนขำทุกที ดีกว่าเราไปนั่งซีเรียส เราทำให้คนอื่นหัวเราะ ได้บุญด้วยนะพี่ มันบอกผม น้ำตาผมซึมออกมาอีกแล้ว ครั้งนึงตอนที่ผมทำต้นฉบับหาย ก็ได้มันนี่ แหละนั่ง ปั่นต้นฉบับด้วยกันกับผมจนเช้า มันมาช่วยทำอาร์ตเวริกนิดๆหน่อยๆ วิ่งซื้อกาแฟ หรือเล่นมุขเชยๆของมัน หลับไปมั่ง จนเช้า ผมพยายามคิดว่าเผือกคงไม่ไม่เป็นไร คงลอยไปติดริมฝั่งที่ไหนซักแห่ง ผมภาวนาให้เป็นอย่างนั้น แต่ว่าพี่เค้าบอกว่าปีที่แล้วก็มีคนหายไปตรงนี้เหมือนกัน

โปรดติดตามตอนต่อไป

Comment

Comment:

Tweet


สงสัยจะรวย และสวย เพราะเข้ามาดูบ่อย
กร๊าก....ก
#10 by Talk At 2006-10-18 17:02,
Thank u
งั้นจะลองฝึกเขียนดู รู้สึกได้นะแต่อธิบายไม่ได้ อิอิ
==+++
มันเป็นเรื่องมหัสจรรย์ จิงๆๆ
ว่าทำไมถึงเข้ามาอ่าน ตั้งแต่วันแรกที่คุณเขียนบลอค แล้วก้อติดตามมาตลอด
เพราะว่า อ่านแล้วหนุกดี
+++++
คุณเผือกเป็นไงมั่ง
#9 by Talk At 2006-10-18 17:01,
จริงๆบางทีเรื่องธรรมดา อย่างชีวิตประจำวันก็มีบางแง่มุมที่น่าสนใจนะครับ ผมคิดเสมอว่าชีวิตเป็นสิ่งที่ มหัศจรรย์จริง ๆ ลองคิดเล่นๆ สิครับ อย่างคนที่เรารักวันนี้ มีคนเป็นพันล้านคนบนโลก แต่ว่าทำไมต้องเป้นเค้า หรือทำไมผมกับคุณถึงมาเจอกันได้ น่ามหัศจรรย์มั้ยครับ
#8 by อมยิ้ม bLoG At 2006-10-18 16:52,
ไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ แล้วก้อไม่รู้จะหาเรื่องอะไรมาเขียนดี ชีวิตก้อเหมือนเดิมทุกวัน ตอนนี้ก้อยุ่งที่วังน้ำเขียวอยู่
====
แต่อยากรู้ว่าคุณเผือกเป็นไงมั่ง
#7 by Talk At 2006-10-18 16:47,
รอหน่อยนะครับ ช่วงนี้กำลังงานท่วมหัวเอาตัวไม่รอดอยู่ขอบคุณทุกคนที่ติดตามงานครับ ใครเข้ามาอ่านขอให้สวย รวย หล่อกันทุกผู้ทุกคนสาธุ
#6 by Itnow At 2006-10-18 16:35,
อยากไปล่องแพบ้างจังเลย น่าจะสนุกนะคะ แต่คงต้องดูสมาชิกที่ร่วมทีมกับเราดีๆ เพราะมีเพื่อนที่ดี ได้เป็นคู่ใจ ผจญภัยไปไหนไปด้วยกัน
#5 by vac (58.9.136.74) At 2006-10-17 15:43,
รีบๆมาอัพนะครับ
หลอกให้อยากแล้วจากไป
#4 by ~ O_L~oHm ~ At 2006-10-17 00:08,
#3 by aim At 2006-10-15 22:09,
เอ่อ...นี่เรื่องซีเรียสจริงๆสินะครับ ปรับอารมณ์ไม่ถูกเลย
#2 by yatiko At 2006-10-15 10:19,
แหม เล่นตัวจิงๆ สรุป คุณเผือกเป็นไงมั้ง
ลุ้น นะเนี้ยะ
#1 by Talk At 2006-10-14 14:36,